فردا ، عرفه ، روز شناخت خود ، اقرار به گناهان و توبه در محضر الله  است.
روزی که انتظارِ بخشایش گشاده ی خداوند پس از گذشت لیله القدر ،در آن روز  می رود !
روزی که باز هم بندگان خطا کار و سیه رو ، به کَرَم پروردگارشان دلخوش می کنند به امید
چشم پوشی.
روزی که با زبان الکن از نطقمان (به سبب ازدیاد گناهان) ، دلگرمیم به زمزمه ی کلام حسین
علیه السلام در عصر عرفه ، تا خداوند به نورانیتِ کلامِ جانبخش ثارالله َش ، نیم نگاهی هم
به سوی ما کند.
.
.
.
در دلم نبضی ضعیف ، تنها به امیدِ نگاهِ کریمِ تو میزند !
سرشارمان کن از ملاقاتت ...
که ظنّ ما جز بر این نیست !!!



+ "إِنَّ لَــنَا فِيــكَ أَمَــلا طَوِيــلا كَثِيــرا ؛ إِنَّ لَنَـا فِيــكَ رَجَــــاءً عَظِيــما فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا" *

لـبـیـک یــا حـسـیـن "ع"




* : دعای ابوحمزه