نبضِ روضـہ

پدرم چند روز پیش می گفت : "باید حرف های عوامانه ی عوام الناس رو مثل کاغذ ، مچاله کنی و دور بریزی !

نباید بذاری ذره ذره جمع بشن و تبدیل به توده ی چرکی کینه بشن . اونجوری هم سنگینی اون کینه قلبتو

آزار میده ، هم فکرتو از کار میندازه! "

حقّا" راست می گفت ...

قلب و فکر انسان دو کانون حیات اوست . نباید این دو را به چیزهای فرومایه آلوده کرد ! که در این صورت ، او از زندگی سالمش وا می ماند .

ذهنت را هم به هر حرف بی ارزشی مشغول نکن چرا که ارزش تو بیش از اینهاست !