فُطرس یـــم در عیدانـــه ی فطر !
به گُمانم عید فطر ، روزی است که آدمی توانسته پس از یک ماه روزه داری و خودداری
از پرداختن به پلیدی ها ، به فطرت الهی خویش نزدیک تر شود.
شاید هم واژه ی "فِطر" با جنابِ "فُطرُس" بی ارتباط نباشد ! شاید پروردگار در این روز
حتی سوخته بالان را هم مرهَم می بخشد بواسطه ی بخشایش ِ وسیعش !
پس به شُکرانه ی این قُرب ، شاکرانه جشن می گیریم و به ربّ ِ مان عرضه میداریم که
"إِنَّ لَــنَا فِيــكَ أَمَــلا طَوِيــلا كَثِيــرا ؛ إِنَّ لَنَـا فِيــكَ رَجَــــاءً عَظِيــما" * ؛ که امیدوارانه
چشممان به دستانِ کریمش است ! "فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا" * پس ما را به آرزوهایمان
برسان که گُمانِ ما جز بر این نیست[1] !!!
به امیدِ آنکه تا سالی دیگر و
قدر و فطری دیگر ، به مختصاتِ الهی مان نزدیک تر شویم ...
[1] : فَلَيْسَ هَذَا ظَنَّنَا بِكَ
* : دعای ابوحمزه جان
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 17:14 توسط محیا
|
